When to use: 21 February 2027

Mag-alala

Ikalawang Linggo sa Kuwaresma

Mga Kasangkapan sa Pagsamba

Balangkas ng Pagsamba

Karagdagang mga Kasulatan

Genesis 17:1-7, 15-16; Psalm 22:23-31; Mark 8:31-38

Paghahanda

Items for Focus Moment: chair, book of scripture, small bell or chime, sign printed with “The End is Near”; a chair. Recruit three people of any age for the Focus Moment. These helpers can be chosen ahead of time or in the spirit of the moment.

Be ready to project or print the following scripture: Romans 4:13-25.

Paunang Salita

Maligayang pagdating

Panawagan sa Pagsamba

All the ends of the earth shall remember and turn to the Lord, and all the families of the nations shall worship before him. For dominion belongs to the Lord. And he rules over the nations.

Rejoice, O my heart, and cry to the Lord, and say, “O Lord, I will praise you forever; my soul will rejoice in you, my God, and the rock of my salvation.”

—Psalm 22: 27-28; 2 Nephi 3:50, adapted

Himno ng Papuri

“Praise to the Living God” CCS 8

O “Ang Diyos ni Abraham ay Papuri” CCS 94

OR “Come, Thou Fount of Every Blessing” CCS 87

Hikayatin ang mga kalahok na kumanta sa mga wikang iba sa kanilang sarili.

Pambungad na Panalangin

Tugon

Repleksyon sa Kuwaresma

Last Sunday was the beginning of a five-Sunday journey through the Lenten season. Unlike the early disciples who didn’t seem to understand where the journey was heading, we do. But during Lent we have an opportunity to imagine ourselves on the same journey as the disciples, experiencing their excitement and at times their uncertainties. There were signposts along the way, not visible ones, but words that Jesus spoke to them. Let your Lenten reflections this week help you focus on signposts for your own journey as a disciple alongside Jesus Christ.

Panalangin para sa Kapayapaan

Light the peace candle
Optional: have a volunteer ring a chime or bell three times

Pahayag

Lent is a time that leads us to turn our focus inward, to think about where we are on the journey walking with Jesus. Week by week we remember parts of his journey in the last days of his earthly life and the courage it took for him to keep moving.

While we are not on the same kind of journey, we are walking as he did on this Earth that was created as a blessing to all creatures. While we do so we need to actively participate in helping to protect, preserve and restore this wonderful planet to be what God created it to be. In doing so we will be peacemakers.

Prayer

to be read aloud in unison adding an Amen at the end

“Touch the Earth Lightly” CCS 137

O “Diyos ng Paglikha” CCS 147

Sandali ng Pagtutuon

Portrayal

Invite the three people chosen to participate to take their places: one on the chair with a book of scripture in hand, one holding the bell or chime, and one carrying the sign. The person with the bell or chime quietly rings it while slowly walking around the person on the chair. Alternatively, a person participating online could unmute and do this part by providing any audible distraction.

Meanwhile, the person seated continues to focus on reading. The person with the sign begins to circle around the seated person too, holding the sign so they can see it while the chiming, bell ringing or other sounds continue. The person seated keeps focusing completely on reading. After 2-3 minutes have elapsed signal to the participants to stop and return to their seats or mute again.

Pahayag

That was an example of not letting anything disturb us. Sometimes outside events can arouse feelings of anxiety, fear, and uncertainty. We lose the ability to stay focused on God and God’s promises. We let disturbing things overwhelm our minds.

Scriptures can help guide us into refocusing by holding up how people encountered God through many generations. In Community of Christ, we hold the following Basic Belief about scripture:

Scripture is writing inspired by God’s spirit and accepted by the church as the normative expression of its identity, message, and mission. We affirm the Bible as the foundational scripture for the church. In addition, Community of Christ uses the Book of Mormon and the Doctrine and Covenants – not to replace the witness of the Bible or improve on it, but because they confirm its message that Jesus Christ is the Living Word of God. When responsibly interpreted and faithfully applied, scripture provides divine guidance and inspired insight for our discipleship.

—Sharing in Community of Christ, 4th Edition, Herald House, 2018, p. 36.

Paggalugad sa Banal na Kasulatan

Display Romans 4:13-25 or refer to the printed or projected scripture. Allow two to three minutes for participants to read the scripture, then briefly discuss this question:

What does the scripture say to you about the faithfulness of God? about hope?

Mensahe sa Umaga

Batay sa Mga Taga-Roma 4:13-25

Repleksyon

Invite participants to take three deep breaths. Ask them to think about the message they just heard. What thoughts will they take with them into the coming week? What was something new to think about and remember? If time permits, after several moments to ponder, invite them to turn to a neighbor and share.

Mapagbigay na Tugon ng mga Disipulo

Pahayag

God is the giver of life and hope. We can place our trust in God’s faithfulness toward us. We can respond to God’s generosity by being good stewards of creation and sharing our giftedness and resources.

Pagpapala at Pagtanggap ng Lokal at Pandaigdigang mga Ikapu ng Misyon

Pagsusulit sa Kuwaresma: Pagharap sa mga Hamon sa mga Bagong Paraan

Inaanyayahan tayo ng Kuwaresma na huminahon, at magbigay-pansin, na nagbibigay-daan para sa pagbabago. Ang Examen ay isang simpleng kasanayan sa panalangin na nagbabalik-tanaw sa araw o linggo kasama ang Diyos, na nagbibigay-pansin sa kung ano ang nagdala ng buhay, kung ano ang mahirap, at kung saan natin maaaring harapin ang mga hamon ng buhay sa mga bagong paraan.

Nagtitiwala tayo na ang Espiritu ay naroon sa ating mga kagalakan at mga hamon.

Inaanyayahan ko kayong huminto sandali, at huminga nang malalim nang ilang beses, habang itinatanong ko ang mga mapagnilay-nilay na tanong na ito:

Ano ang ipinagpapasalamat mo ngayon? Pansinin ang mga tao, mga sandali, at mga regalong nagbigay sa iyo ng buhay.

Hilingin sa Diyos na tulungan kang balikan ang iyong araw o linggo nang may katapatan, habag, at kuryusidad.

Anong mga sandali ang mahirap, mapanghamon, hindi komportable, o hindi inaasahan? Ano ang naantig mo sa mga ito?

Saan mo naranasan ang pagmamahal, koneksyon, lakas ng loob, kapayapaan, o pag-asa? Saan mo nakita ang Espiritu na kumikilos?

Saan ka maaaring tumugon nang naiiba? Anong bagong paraan ng pagharap sa isang hamon ang maaaring posible?

Bitawan ang mga bagay na kailangan mong bitawan: sakit, panghihinayang, takot, o mga lumang gawi. Hayaang pumasok ang biyaya at ang posibilidad na magsimulang muli.

Ialay ang araw na darating sa Diyos. Humingi ng bukas na loob sa mga bagong posibilidad at lakas ng loob na harapin ang anumang may kasamang pagmamahal, habag, at pag-asa.

Panalangin

Diyos ng mga bagong posibilidad,

Tulungan mo kaming makita ang aming buhay nang may habag at katapatan.
Ipakita sa amin kung saan posible ang mga bagong paraan ng pagtugon.
Tulungan mo kaming palayain ang mga bagay na hindi na nagbibigay-buhay at buksan mo kami sa iyong kapayapaan.
Bigyan mo kami ng lakas ng loob na harapin ang bukas nang may pagmamahal, pag-asa, at imahinasyon.

Amen.

Hymn of Trust

“I Know Not What the Future Hath” CCS 246

OR “Standing on the Promises” CCS 257

Hikayatin ang mga kalahok na kumanta sa mga wikang iba sa kanilang sarili.

Ang mga salin sa Espanyol at Pranses para sa himnong ito ay matatagpuan sa: Herald House

OR “By Gracious Powers” CCS 268

Hikayatin ang mga kalahok na kumanta sa ibang wika maliban sa kanilang sariling wika.

Unison Prayer

“I Have Decided to Follow Jesus” sing at least twice CCS 499

Read stanzas 1 and 3 aloud in unison. End with Amen.

Consider reading in multiple languages.

Postlude

Sagradong Espasyo: Balangkas ng Pagsamba para sa Maliliit na Grupo

Pagtitipon

Maligayang pagdating

Nakikiisa tayo sa ibang mga Kristiyano na sa loob ng maraming siglo ay ginugunita ang Kuwaresma bilang apatnapung araw sa pagitan ng Miyerkules ng Abo at Pasko ng Pagkabuhay, hindi binibilang ang mga Linggo. Sa panahon ng Kuwaresma, itinutuon natin ang ating pansin kay Hesus habang inaalala natin ang kanyang buhay at ministeryo. Nagbibigay din ang Kuwaresma ng paraan upang hasain ang ating pokus sa ating sariling buhay kaugnay ni Hesus. At hinihikayat tayo ng panahon ng Kuwaresma na talikuran ang anumang nakakagambala o humahadlang sa ating pangako sa pagiging disipulo. Nawa'y tulungan tayo ng panahon ng Kuwaresma na lumakad kasama ni Hesus, kahit na ang landas ay patungo sa krus.

Panalangin para sa Kapayapaan

Magpatunog ng kampana o chime nang tatlong beses nang dahan-dahan.
Sindihan ang kandila ng kapayapaan.

God of lightness and darkness, peace in our world today may seem unreasonable, far-fetched, ludicrous. Also ridiculous was the thought that Abram and Sarah might have a son. Yet, their descendants now number as many as the stars. God, we know you are capable of the most unlikely things, and we praise you for that! You create something of nothing—every day! We trust that you are working in the world, shining peace into the world like stars in the night sky.

May we pause to see the stars, to see the peace, which you create daily. And then, may we join you. May we be so bold as to work to create something from nothing—and may we see that there is already a peaceful-something, even in the most ludicrously nothing places. In the name of Jesus, our north star. Amen.

Espirituwal na Pagsasanay

Pagsasanay ng Katahimikan

Maaaring mahirap sa simula ang pagsasanay ng katahimikan. Maaaring maging magulo ang isip. Hayaan mong magrelaks ka sa pagsasanay na ito. Magsisimula tayo kapag tinunog ko na ang kampana. Tatahimik tayo sa loob ng limang minuto. Tutunog ko ulit ang kampana upang tapusin ang ating oras ng katahimikan.

Tandaan na huminga nang malalim. Ang pagtutuon sa bawat paghinga ay makakatulong sa pagpapatahimik ng isipan. Maging mulat sa iyong paligid; pansinin kung ano ang nararamdaman ng hangin sa iyong balat; magtiwala na ikaw ay nasa presensya ng Banal—lubos na nakapalibot at niyayakap ka. Hayaang huminto sandali ang iyong mga panloob na pag-uusap. Maging ganap na naroroon kasama ang Isa na ganap na naroroon kasama mo.

Pindutin ang chime para magsimula.

Maghintay ng limang minuto.

Pindutin ang kampana upang tapusin ang panahon ng katahimikan.

Itanong: Ano ang pakiramdam ng mamuhay kasama ang Diyos nang tahimik?

Adapted from a Guide for Lent

Pagbabahagi sa Paligid ng Mesa

Mga Taga-Roma 4:13–25 NRSVue

¹³For the promise that he would inherit the world did not come to Abraham or to his descendants through the law but through the righteousness of faith. ¹⁴For if it is the adherents of the law who are to be the heirs, faith is null and the promise is void. ¹⁵For the law brings wrath, but where there is no law, neither is there transgression.

¹⁶For this reason the promise depends on faith, in order that it may rest on grace, so that it may be guaranteed to all his descendants, not only to the adherents of the law but also to those who share the faith of Abraham (who is the father of all of us, ¹⁷as it is written, “I have made you the father of many nations”), in the presence of the God in whom he believed, who gives life to the dead and calls into existence the things that do not exist.¹⁸Hoping against hope, he believed that he would become “the father of many nations,” according to what was said, “So shall your descendants be.” ¹⁹He did not weaken in faith when he considered his own body, which was already as good as dead (for he was about a hundred years old), and the barrenness of Sarah’s womb. ²⁰No distrust made him waver concerning the promise of God, but he grew strong in his faith as he gave glory to God, ²¹being fully convinced that God was able to do what he had promised.²²Therefore “it was reckoned to him as righteousness.” ²³Now the words, “it was reckoned to him,” were written not for his sake alone ²⁴but for ours also. It will be reckoned to us who believe in him who raised Jesus our Lord from the dead, ²⁵who was handed over for our trespasses and was raised for our justification.

—Romans 4:13-25 NRSVue

The phrase “hoping against hope,” which sometimes is used to suggest clinging on even when all seems hopeless, originates from verse 18 of today’s scripture and is central to its message. In Abraham, we meet an extraordinary person who had faith in a God who promised the impossible and then did it. God declared to Abraham, “I have made you the father of many nations.”

Such a promise would be challenging for anyone to grasp and accept. But with Abraham, who was almost 100 years old and whose wife, Sarah, was barren, it would have been beyond belief.

Abraham inherited the promise made to him by God, not because he adhered to the law, but because of solid and consistent faith in the face of much evidence to the contrary that what God had promised would come to pass. Abraham believed in hope—a hope that saw beyond the circumstances to rest on the promises and ability of God.

As we continue this Lenten journey of self-reflection and preparation, perhaps it is best to focus not on the cross, but on the resurrection, new life, and “hope against hope” that God has promised, if only we will have faith. God had promised Abraham he would become the father of many nations. Indeed, this was impossible. Jesus told his disciples he would be killed and rise again on the third day. Indeed, this was impossible. Unless you believe in a God of the impossible, that is.

Mga Tanong

Abraham believed in hope. Who in your life would you consider as models of Abraham’s faith and hope?
Think of a time when you clung to hope when all seemed hopeless. How did your faith in God help you through that time?
What are your hopes today, and how is faith present in this hope?

Nagpapadala

Pahayag ng Pagkabukas-palad

Minamahal na Komunidad ni Kristo, huwag lamang magsalita at umawit tungkol sa Sion. Mamuhay, magmahal, at makibahagi bilang Sion: yaong mga nagsisikap na maging kitang-kitang isa kay Kristo, na sa kanila ay walang mahihirap o inaapi.

—Doktrina at mga Tipan 165:6a

May available na offering basket kung nais ninyong suportahan ang patuloy na mga ministeryo sa maliliit na grupo bilang bahagi ng inyong bukas-palad na tugon.

Ang panalangin ng pag-aalay para sa Kuwaresma ay hinango mula sa Bukas-palad na Tugon ng Isang Disipulo:

Diyos na laging naririyan, patawarin mo kami kung kami ay kulang sa pagmamahal, kulang sa pag-asa, kulang sa kung paano mo kami nilikha. Ang iyong awa at biyaya ay laging sumaamin. Nawa'y makatagpo kami ng lakas sa iyong harapan, at nawa'y tumugon kami sa iyong pagmamahal nang may bukas-palad na espiritu. Amen.

Imbitasyon sa Susunod na Pagpupulong

Pangwakas na Himno

Community of Christ Sings 244, “There’s an Old, Old Path”

Pangwakas na Panalangin

Opsyonal na mga Dagdag Depende sa Grupo

Sakramento ng Hapunan ng Panginoon

Sapagkat tinanggap ko sa Panginoon ang ibinigay ko naman sa inyo, na ang Panginoong Jesus noong gabing siya'y ipagkanulo ay dumampot ng tinapay,At nang siya'y makapagpasalamat, pinagpira-piraso niya ito, at sinabi, “Ito ang aking katawan na inihahandog para sa inyo. Gawin ninyo ito bilang pag-alaala sa akin.” Gayundin naman, kinuha niya ang kopa pagkatapos maghapunan, at sinabi, “Ang kopang ito ang bagong tipan sa aking dugo. Gawin ninyo ito, tuwing iinumin ninyo ito, bilang pag-alaala sa akin.”Sapagkat sa tuwing kakainin ninyo ang tinapay na ito at iinuman ang kopa, ipinahahayag ninyo ang kamatayan ng Panginoon hanggang sa siya'y dumating.

—1 Corinto 11:23–26 NRSV

Pahayag ng Komunyon

Lahat ay malugod na tinatanggap sa hapag ni Kristo. Ang Hapunan ng Panginoon, o Komunyon, ay isang sakramento kung saan inaalala natin ang buhay, kamatayan, muling pagkabuhay, at patuloy na presensya ni Hesukristo. Sa Komunidad ni Kristo, nararanasan din natin ang Komunyon bilang isang pagkakataon upang panibaguhin ang ating tipan sa binyag at mahubog bilang mga disipulo na namumuhay ayon sa misyon ni Kristo. Ang iba ay maaaring may iba o karagdagang pag-unawa sa loob ng kanilang mga tradisyon sa pananampalataya. Inaanyayahan namin ang lahat ng nakikilahok sa Hapunan ng Panginoon na gawin ito sa pag-ibig at kapayapaan ni Hesukristo.

Tayo ay nakikibahagi sa Komunyon bilang pagpapahayag ng pagpapala, paggaling, kapayapaan, at komunidad.

Bilang paghahanda, kantahin natin mula sa Community of Christ Sings ( pumili ng isa):

515 “Sa mga Sandali na Ito na Naaalala Natin”

516 “Pagsasama-sama para sa Alak at para sa Tinapay”

521 “Magkasama Tayong Maghati-hati ng Tinapay”

525 “Maliit ang Mesa”

528 “Kainin Mo ang Tinapay na Ito”

Pagbabasbas at paglilingkod ng tinapay at alak.

Mga Saloobin para sa mga Bata

This Lenten activity continues through the season of Lent.

Kakailanganin mo:

Papel ng kopya
Mga pandikit
Last week’s papers cut into thin strips

Before this meeting, cut the paper used last week into small strips.

Sa buong Kuwaresma, ang mga kalahok ay bubuo ng isang likhang sining na sumasalamin sa kanilang paglalakbay sa Kuwaresma. Maghandang kolektahin ang mga likhang sining na nagpapatuloy bawat linggo. Siguraduhing magkaroon ng karagdagang mga likhang sining sa iba't ibang yugto ng pagkumpleto para sa mga kalahok na lumiban nang isa o dalawang linggo.

Say: Today is the second Sunday in Lent. Lent is a time when we prepare for Easter by intentionally taking time to grow our relationship with God. We can deepen our relationship with God in many ways, but three are especially important during Lent: fasting, praying, and almsgiving. Last week we talked about fasting.

Ask: Does anyone remember what fasting is?

Say: This week, we are going to talk about prayer. There are many ways to pray. No matter how you pray, it is important to create safe space around you or within you where you can spend time with God. Today, we are going to create a visual reminder of a safe space so we can remember how important it is.

Last week you brainstormed things you could fast from during Lent and then colored over those things. I took your papers and cut them into fine strips. We are going to glue these fine strips on a new piece of paper in the shape of a nest. You get to decide what your nest looks like and how many strips of paper you need to make it.

While participants are using glue sticks and paper strips to create nests on their papers, talk about ways we can create space for God.

Say: Once you have created your nest, write your name on the back of your paper and hand it to me. I will keep the papers until next week, when we continue to add to our art.

This week, see how you intentionally can create space in your life for God.

Mga Tulong sa Sermon

Paggalugad sa Banal na Kasulatan

The phrase “hoping against hope,” which is sometimes used to suggest clinging on even when all seems hopeless, originates from verse 18 of today’s scripture passage and is central to its message. In Abraham, we meet an extraordinary person who had faith in a God who promised the impossible and then did it. God declared to Abraham, “I have made you the father of many nations” (v.17). Such a promise would be challenging for anyone to grasp and accept. But, with Abraham, who was almost 100 years old and whose wife Sarah was barren, it would have been beyond belief. Yet, we are told Abraham “did not waver concerning the promise of God, but he grew strong in faith as he gave glory to God, being fully convinced that God was able to do what he had promised” (vv. 20–21).

Paul presents Abraham as the Father of All Believers. Abraham inherited the promise made to him by God, not because he adhered to the law, but because of solid and consistent faith—in the face of much evidence to the contrary—that what God promised would come to pass. Abraham believed in hope, a hope that saw beyond the circumstances to find rest on the promises and ability of God.

Paul’s intent is not to place Abraham on a pedestal. He does not imply Abraham was a perfect person who never doubted. What is portrayed is a man whose attitude was consistently one of faith and hope in the promise of God.

In the opening chapter of Romans, Paul describes a human race that has ignored, dishonored, and failed to worship God. In contrast, in Romans chapter 4, we find Abraham, one who is called to undo humankind’s sin by believing in God as creator and life-giver (v. 17) and by trusting in God’s promises (v. 19). However, we must recognize that it is through Jesus Christ, not Abraham, that humankind is saved.

While the focus is on Abraham in this chapter, Paul concludes that Jesus, who was crucified because of human evil, was raised for our justification—that we might become one with God through our faith. If our goal is justification, then Abraham provides a worthy signpost towards it, but it is only in Jesus that the goal is reached. As theologian Tom Wright explains, “Abraham believed that God would give life where there was none. Christians believe that God raised Jesus from the dead. In both cases, it can only be a recognition that God is God, that our life and the life of the world are in God’s hand, that God has already begun the new creation and invites us to trust God to carry it through to the end.”

“Hoping against hope, he believed…” (v.18). God had promised Abraham he would become the father of many nations. Indeed, this was impossible. Jesus told his disciples he would be killed and rise again on the third day. Indeed, this was impossible. Unless you believe in a God of the impossible, that is.

Mga Pangunahing Ideya

Abraham inherited the promise made to him by God, not because he adhered to the law, but because of solid and consistent faith.
Abraham believed in the hope that sees beyond circumstances to find rest on the promises and ability of God.
If our goal is to become one with God, then Abraham provides a worthy signpost towards this goal, but it is only through Christ the goal will be reached.

Mga Tanong para sa Tagapagsalita

Think of a time when you clung to hope when all seemed hopeless. How did your faith in God help you through that time?
What do you hope for right now, and what part does faith play in this hope?
Abraham believed in hope. Who are the people in your life you would consider believers in hope?
Jesus was raised for our justification. What do you understand by this?

Mga Aralin

Aralin para sa Matanda

Sipi ng Banal na Kasulatan na Nakatuon

Mga Taga-Roma 4:13–25

Pokus ng Aralin

Ang pananampalataya ay Pagpapala ng Diyos.

Mga Layunin

Ang mga mag-aaral ay…

Suriin ang teksto ng Mga Taga-Roma 4:13–25.
talakayin ang payo ni Pablo tungkol sa pananampalataya.
repasuhin ang tapat na mga tugon ni Abraham.
Gumawa ng plano upang mahikayat ang mga tao na sumali sa pakikisama upang matulungan silang makilala ang pananampalatayang itinanim ng Diyos sa kanila.

Mga Kagamitan

Self-Survey questions (Gather section)
Mga panulat o lapis
Mga Bibliya o nakalimbag na handout ng Mga Taga-Roma 4:13–25 para sa bawat miyembro ng klase
Ang Komunidad ni Kristo ay Umaawit ( CCS )

Paalala sa Guro

Bilang paghahanda para sa araling ito, basahin ang “Paggalugad sa Kasulatan” para sa Mga Taga-Roma 4:13–25 sa Sermon at Mga Tulong sa Klase, Taon B: Bagong Tipan (na nakatuon sa Mga Sulat) , pp. 53–54, makukuha sa Herald House .

Magtipon

After welcoming attendees, distribute copies of the self-survey (below) and pencils or pens as needed. Inform them that this is only for themselves and won’t be shared. Invite them to keep and use the survey page to make notes of anything explored today they want to remember. Allow 2–3 minutes to complete the self-survey.

Mamigay ng mga Bibliya o mga nakalimbag na kopya ng teksto sa Mga Taga-Roma. Anyayahan ang mga miyembro ng klase na isaalang-alang ang kanilang mga tugon sa survey, na nakikinig para sa mga kabatiran na may kaugnayan sa mga tanong sa survey habang binabasa mo ang Mga Taga-Roma 4:13–25. Anyayahan silang tahimik na sumabay sa pagbasa habang nagbabasa ka.

Sariling Pagsusuri

Tama o Mali:

Sa aklat ng Genesis, ang mga tao ay binigyan ng batas ng tipan bago ipinahayag ng Diyos ang isang pangako kay Abram (Abraham) tungkol sa mga inapo.
Ginagawang sentro ng "batas" ang ating ahensya.
Ang pananampalataya ang nauuna at humuhubog sa ating pagsunod.
Ang paglabas nang mag-isa upang magplano ng mga bagong paraan ng "pagiging simbahan" ay nagpapakita ng kakulangan ng pananampalataya.
Para kay Apostol Pablo, ang layunin ng pananampalataya ay ang Diyos na may kapangyarihang daigin ang kamatayan.

Makipag-ugnayan

Isang karaniwang brainteaser ang nagtatanong: Alin ang nauna, ang manok o ang itlog? Ang pagbabasa ng tekstong ito mula sa Romans ay tumitingin sa isang katulad na uri ng brainteaser ngunit sa halip na iharap ito bilang isang tanong, sinasabi ito bilang isang sagot o katotohanan.

Ilang taon bago isinulat ni Pablo ang liham na ito, inutusan na ang mga Hudyo na umalis sa Roma. Nang panahong isinulat ni Pablo, may ebidensya na inalis na ang utos na nagbabawal sa mga Hudyo sa Roma. Sa mga sumunod na taon, ang mga Kristiyanong Hentil ay naging mas prominente sa bagong tatag na komunidad ng simbahan. Maaaring humantong ito sa mga tensyon at alitan habang ang mga Hudyo ay bumabalik upang muling sumama sa samahan.

Sa liham na ito, inilahad ni Pablo ang kaso na ang parehong grupo ng mga mananampalataya—mga Hudyo at mga Hentil—ay mga tagapagmana ni Abraham: ang isa ay dahil sa pagiging pisikal na mga inapo, at ang isa naman ay dahil sa pagiging "mga anak" ni Abraham sa isang metaporikal na paraan.

Ayon sa teksto sa Mga Taga-Roma, alin ang unang dumating kay Abraham, ang kautusan o ang pananampalataya? ( Ang pangako tungkol sa mga inapo ni Abraham ay nasa Genesis kabanata 15; ang kautusan ay nasa kabanata 17. )
Bakit kaya binigyang-diin ni Pablo ang puntong ito?
Kung nauna ang batas, ano kaya ang magiging pagkakaiba nito sa mga Kristiyanong Hentil?
Sinabi ni Ian S. Markham na si Pablo, sa pagninilay-nilay sa karanasan ni Abraham, ay nagpahayag: “…ang pananampalataya sa pangako ang pangunahing inaasahan ng Diyos sa sangkatauhan” ( Pinagdiriwang ng Salita, Taon B, Tomo 2 ). Ano ang maaaring ipahiwatig nito ngayon?

Tumugon

Madalas nating naaalala ang kuwento ni Abraham na iniisip na ang kanyang paniniwala sa pangako ng Diyos—na siya ang magiging ama ng maraming bansa (hindi isang bansa)—ay medyo mapanglaw. Tutal, alam niya kung gaano na siya katanda. Alam niyang lampas na sa edad si Sara para magbuntis. Sinubukan pa nga niyang lumikha ng tagapagmana sa pamamagitan ng isang alipin upang magkaanak. Maaaring hindi iyon ang mga kilos ng isang taong may pananampalataya na tutuparin ng Diyos ang ipinangako. Isinulat ni Pablo sa mga talata 19–20, “Hindi siya nanghina sa pananampalataya…Hindi siya nanghina dahil sa kawalan ng tiwala.”

Nagtanong ang iskolar na si Jeff Paschal: “Maaari kayang tinitingnan ni Pablo ang pananampalataya ni Abraham…bilang matibay at hindi natitinag, hindi dahil hindi siya kailanman nag-aalinlangan, hindi dahil hindi niya kailanman sinusubukang harapin ang mga bagay-bagay sa sarili niyang mga kamay, kundi dahil si Abraham ay talagang nagtitiwala sa mga pangako ng Diyos nang sapat upang makipagsapalaran at humakbang nang may pananampalataya.” (David L. Bartlett at Barbara Brown Taylor, mga patnugot. Festing on the Word, Year B, Tomo 2 , 2008), 67)

Talakayin:

Paano makakatulong sa atin ang interpretasyong ito na makita na:
“Nananawagan ang Diyos ng isang matapang na simbahan na sumusuong sa mga panganib at nagtitiwala, sa halip na mamuhay nang walang espirituwal na pagkilos na sadyang nagsisikap na huwag magkamali.” (Jeff Paschal) at iyon
"Ang mga hamon at oportunidad ay napakahalaga. Mananatili ka bang nag-aalangan sa anino ng iyong mga takot, kawalan ng kapanatagan, at naglalaban-labang katapatan? O susulong ka ba sa liwanag ng iyong banal na tawag at pangitain?" (Doktrina at mga Tipan 164:9e)
Sinasabing ang Diyos lamang ang makakalikha ng pananampalataya dahil ito ay isang kaloob. Sang-ayon ka ba o hindi? Bakit?
Anu-anong mga pagkakataon ang maaaring mayroon ang komunidad ng simbahan upang mapangalagaan ang pag-udyok ng pananampalataya sa mga naghahanap at mga bagong binyag o nakumpirmang mananampalataya?

Anyayahan ang mga miyembro ng klase na muling balikan ang self-survey, at i-edit ang kanilang mga sagot batay sa mga talakayan ngayon. (Kung magtatanong sila, ang mga sagot ay 1-F, 2-T, 3-T, 4-F, 5-T.)

Ipadala

Hikayatin ang mga kalahok na bumuo ng mga grupo na may dalawa o tatlong miyembro.

Hilingin sa kanila na bumuo ng isang ideya kung paano aanyayahan ang iba sa pakikisama ng kongregasyon. Ipaalala sa kanila ang bahaging ito ng panalangin ng misyon: “Bigyan mo ako ng lakas ng loob na sumugal sa isang bagong bagay.”
Hilingin sa kanila na isipin kung ano ang maaaring mangyari sa konteksto ng inyong kongregasyon. Maglaan ng sapat na oras upang maibahagi ng bawat grupo ang kanilang mga ideya.

Pagpalain

Awitin o basahin nang sama-sama ang “With a Steadfast Faith” CCS 649.

Basahin ang Enduring Principle: Developing Disciples to Serve from Sharing in Community of Christ , ika-4 na Edisyon, 2018, pahina 23.

Paunlarin ang mga Disipulo na Maglilingkod — Ihanda ang mga indibidwal para sa misyon ni Kristo

Handa kaming sanayin ang mga kalalakihan, kababaihan, at mga bata upang maging tunay at buhay na pagpapahayag ng buhay, ministeryo, at patuloy na presensya ni Kristo sa mundo.

Aralin sa Kabataan

Sipi ng Banal na Kasulatan na Nakatuon

Mga Taga-Roma 4:13–25

Pokus ng Aralin

Magkaroon ng pananampalataya sa mga pangako ng Diyos.

Mga Layunin

Ang mga mag-aaral ay…

Tuklasin ang kahulugan ng pagkakaroon ng pananampalataya sa pamamagitan ng pag-alala sa kuwento ng tipan ng Diyos kina Abraham at Sara na may kaugnayan sa sipi ng banal na kasulatan ngayon.
pagnilayan ang kanilang pananampalataya sa mga pahayag na mahirap paniwalaan.
Isaalang-alang ang pagdarasal ng Panalangin ng Misyon bilang isang personal na pagpapakita ng katapangan at pananampalataya.

Mga Kagamitan

Piring
Maliit na panghimagas
Bibliya, Internasyonal na Bibliya para sa mga Bata, kung mayroon
Papel at mga panulat o lapis

Paalala sa Guro

Magtipon

Humingi ng isang matapang na boluntaryo na sumama sa iyo sa harap ng silid. Lagyan ng piring ang mga mata ng estudyante. Tanungin ang boluntaryo: Kinakabahan ka ba? Tanungin ang iba pa sa klase: Sa tingin mo ba ay kinakabahan sila? Paano mo malalaman? Susunod, sabihin sa boluntaryo na ibuka nang malaki ang kanilang bibig. Itanong muli: Kinakabahan ka na ba ngayon? Pagkatapos ay ilagay ang pagkain sa kanilang dila. Hayaan silang tanggalin ang piring at itanong ang mga sumusunod na tanong sa talakayan:

Ano ang pakiramdam ng bulag na sumunod sa mga direksyon?
Susundin mo rin ba ang mga direksyon kung isang estranghero ang nagbibigay ng mga utos?
Paano mo malalaman kung kailan ligtas sundin ang mga tagubilin ng isang tao at kung kailan hindi dapat?
Ano ang ibig sabihin ng pagkakaroon ng pananampalataya?

Ang aralin ngayon ay tungkol sa pagkakaroon ng pananampalataya sa Diyos sa kabila ng tila katawa-tawang mga tagubilin mula sa Diyos.

Makipag-ugnayan

Ang teksto para sa araw na ito ay nasa aklat ng Mga Taga-Roma; binabanggit nito ang isang kuwento na isinulat daan-daang taon na ang nakalilipas sa Lumang Tipan. Upang maunawaan ang sipi ng banal na kasulatan ngayon, kailangan nating maunawaan ang kuwento nina Abraham at Sara.

Anyayahan ang mga estudyante na pag-usapan ang kanilang nalalaman tungkol kina Abraham at Sarah. Pagkatapos, magbigay ng mga nawawalang detalye sa buod na ito:

Ang kwento ng pangako ng Diyos kina Abram at Sarai (kalaunan ay pinalitan ng Diyos ang kanilang mga pangalan ng Abraham at Sarah) ay matatagpuan sa Genesis kabanata 15 hanggang 17. Nakipagtipan ang Diyos kay Abram na nagsasabing siya at si Sarai ay magiging ama at ina ng maraming bansa at ang kanilang mga inapo ay magiging mas marami kaysa sa lahat ng mga bituin sa langit. Pagkatapos ay binago ng Diyos ang kanilang mga pangalan. Ang kasunduan ng Diyos sa kanila ay aabot sa lahat ng kanilang mga inapo. Ang problema ay sina Abraham at Sara ay matanda na (mga huling bahagi ng kanilang edad 90) at wala pang anak. Mahirap magtiwala sa pangako ng Diyos. Ang kasunduang ginawa ay ang bawat lalaki ay tutuliin bilang tanda ng pagtitiwalag ito sa pangako ng Diyos. Naniwala si Abraham sa Diyos at ginawa ang kanyang ipinangako na patulihin ang lahat ng lalaki sa kanyang sambahayan, kasama na ang kanyang sarili.

Sina Abraham at Sarah ay nagkaroon ng isang anak na lalaki, si Isaac, na isinilang sa kanila nang sumunod na taon. Sa pamamagitan ng mga inapo ni Isaac, natupad ang pangako ng Diyos kina Abraham at Sarah. Sa katunayan, kabilang sa mga inapo ni Abraham ang mga kabilang sa Hudaismo, Kristiyanismo, at Islam. Si Hesus ay isang inapo ni Abraham.

Basahin ang Mga Taga-Roma 4:13–25 mula sa International Children's Bible, kung mayroon.

Hindi sa pamamagitan ng kautusan natanggap nina Abraham at Sara ang pangako na sila ay magiging mga magulang ng isang buong bansa. Kundi sa pamamagitan ng ano?
Ano ang pangako ng Diyos sa atin?
Paano natin maipapakita ang pananampalataya sa Diyos?

Ilang taon bago isinulat ni Pablo ang liham na ito, inutusan na ang mga Hudyo na umalis sa Roma. Nang panahong isinulat ito ni Pablo, may ebidensya na ang utos na nagbabawal sa komunidad ng mga Hudyo sa Roma ay inalis na. Sa mga sumunod na taon, ang mga Kristiyanong Hentil ay naging mas prominente sa bagong tatag na komunidad ng simbahan. Maaaring humantong ito sa mga tensyon at alitan habang ang mga Hudyo ay bumalik upang sumapi muli sa samahan.

Tumugon

Magsimula ng talakayan tungkol sa kahulugan ng maniwala sa isang bagay na tila mahirap paniwalaan sa pamamagitan ng pagbabahagi ng ilan sa mga “Mahirap Paniniwalaang Katotohanan.” Anyayahan ang mga estudyante na ibahagi ang ilan sa mga narinig na nila. Talakayin kung alin ang nahihirapan silang paniwalaan at kung bakit maaaring maging mahirap maniwala sa ilang mga bagay.

Ang mga ardilya ang sanhi ng pinakamaraming pagkawala ng kuryente sa Estados Unidos. Ang Mayo hanggang Hunyo at Oktubre hanggang Nobyembre ang mga pangunahing panahon ng taon para sa "mga pag-atake ng ardilya" sa mga linya ng kuryente.
Malalaman mo ang temperatura sa labas sa pamamagitan ng pagbibilang ng mga huni ng kuliglig. Kung bibilangin mo kung ilang beses huni ng kuliglig sa loob ng 15 segundo at pagkatapos ay idadagdag ang 37, makukuha mo ang tinatayang kasalukuyang temperatura sa degrees Fahrenheit.
Ang mga anak ng identical twins ay magkakapatid sa lahi (half siblings), hindi pinsan.
Ang Costco ay nagbebenta ng sapat na toilet paper kada taon (mga isang bilyong rolyo) upang ibalot sa buong mundo nang 1,200 beses.
Ang pinakamaliit na kuhol na natuklasan ay kayang pumasok sa butas ng karayom. Ang kuhol na Angusopila dominikae , na natuklasan noong 2014, ay may taas na 0.03 pulgada (o 0.86 milimetro). Sampu sa mga ito ang kayang pumasok sa butas ng karayom nang sabay-sabay.
Ang pinakamabilis na lumalagong halaman sa Mundo ay napakabilis lumaki, sinusukat ito sa milya kada oras. Ang kawayan ay maaaring tumubo ng 35 pulgada araw-araw sa bilis na 0.00002 milya kada oras, ayon sa Guinness World Records.

—Adapted from bestlifeonline.com/crazy-interesting-facts/

Sinasabi sa mga talata 19–20: “Pinag-isipan ni Abraham ang lahat ng ito. Ngunit hindi nanghina ang kanyang pananampalataya sa Diyos. Hindi siya kailanman nag-alinlangan na tutuparin ng Diyos ang pangako [ng Diyos]. Hindi tumigil si Abraham sa paniniwala. Lumakas ang kanyang pananampalataya at nagpuri sa Diyos.”

Sa iyong palagay, bakit naniwala si Abraham sa Diyos?
Gaano karami sa paniniwala ang nakasalalay sa kung sino ang nagsasabi sa atin o kung saan nagmumula ang impormasyon? Bakit mahalaga iyon?

Ipadala

Ang pagdarasal ng Panalangin ng Misyon ay isang panalangin ng pananampalataya. Kapag tayo ay nananalangin, hinihiling natin sa Diyos na gabayan tayo kung saan kumikilos ang Espiritu ng Diyos upang tayo ay maging bahagi ng gawaing iyon. Ito ay isang panalangin na humihingi ng lakas ng loob na sumugal at kumilos para sa Diyos. Bagama't madali nating maulit ang kabisadong pag-uulit ng panalanging ito, ito ay pangunahing isang panalangin ng lakas ng loob at pananampalataya.

Isipin sina Abraham at Sarah na nananalangin din ng isang bersyon ng Panalangin ng Misyon. Maaaring ganito ang kasabihan:

Diyos, saan patungo ang Iyong Espiritu ngayon?

Help us be alert and ready to respond.

Give us courage to trust you and give us faith to respond.

Help us become a blessing of your love and peace for the descendants which you’ve promised us.

Amen.

Gumugol ng ilang minuto sa pagbuo ng isang panalangin para sa misyon para sa iyong buhay. Ano ang magiging panalangin mo?

Pagpalain

Para sa mga komportable na, anyayahan ang mga miyembro ng klase na ibahagi ang kanilang mga nilikhang panalangin para sa misyon upang tapusin ang oras ng klase.

Aralin ng mga Bata

Sipi ng Banal na Kasulatan na Nakatuon

Mga Taga-Roma 4:13–25

Pokus ng Aralin

Magkaroon ng pananampalataya—tulad nina Abraham at Sara—sa pangako ng Diyos.

Mga Layunin

Ang mga mag-aaral ay…

basahin at alamin ang tungkol sa kwento nina Abraham at Sarah.
makilahok sa isang simulasyon ng pananampalataya.
lumikha ng mga kamay na nagdarasal gamit ang mga panalanging may pananampalataya.

Mga Kagamitan

Maliit na panghimagas
Mga pantakip sa mata (sapat para sa kalahati ng klase)
Bibliya o Lectionary Story Bible, Year B , ni Ralph Milton, iginuhit ni Margaret Kyle (Wood Lake Publishing, 2008, ISBN 9781551455648); at Lectionary Story Bible, Year A , ni Ralph Milton, iginuhit ni Margaret Kyle (Wood Lake Publishing, 2007, ISBN 9781551455471)
Mga upuan (sapat para sa kalahati ng klase)
Papel na may kulay para sa konstruksyon (1 papel bawat bata)
Mga Marker
Bibliya

Mga Tala para sa Guro

Bilang paghahanda para sa araling ito, basahin ang “Paggalugad sa Kasulatan” para sa Mga Taga-Roma 4:13-25 sa Sermon at Mga Tulong sa Klase, Taon B: Bagong Tipan (na nakatuon sa Mga Sulat) , pp. 54–54, makukuha sa pamamagitan ng Herald House .

Magtipon

Humingi ng isang matapang na boluntaryo na sumama sa iyo sa harap ng silid. Lagyan ng piring ang mga mata ng bata. Tanungin ang bata: Kinakabahan ka ba? Tanungin ang iba pa sa klase: Sa tingin mo ba ay kinakabahan sila? Paano mo malalaman? Pagkatapos ay sabihin sa bata na ilabas ang kanilang dila. Itanong muli: Kinakabahan ka ba? Ilagay ang panghimagas sa kanilang kamay at anyayahan silang tikman ito. ( Paalala: Maging sensitibo sa anumang allergy sa pagkain.) Hayaan silang tanggalin ang piring at itanong ang mga sumusunod na tanong sa talakayan:

Ano ang pakiramdam ng bulag na sumunod sa mga direksyon?
Susundin mo rin ba ang mga direksyon kung ang isang estranghero—sa halip na ako—ang nag-uutos?
Paano mo malalaman kung kailan ligtas sundin ang mga tagubilin ng isang tao at kung kailan hindi dapat?

Ang aralin ngayon ay tungkol sa pagkakaroon ng pananampalataya sa Diyos sa kabila ng tila katawa-tawang mga tagubilin mula sa Diyos.

Makipag-ugnayan

Ang banal na kasulatan para sa araw na ito ay nasa aklat ng Mga Taga-Roma, na nasa Bagong Tipan. Gayunpaman, ito ay tumutukoy sa isang kuwento na isinulat daan-daang taon na ang nakalilipas sa Lumang Tipan. Upang maunawaan ang sipi ngayon, kailangan nating maunawaan ang kuwento nina Abraham at Sara mula sa Lumang Tipan.

Paalala: Ang kwento nina Abraham at Sarah ay matatagpuan sa Genesis kabanata 15 hanggang 17. Makikita mo rin ito sa Lectionary Story Bible tulad ng sumusunod:

Taon A: pp. 80–81, 128–12, 133–134, at 142–144

Taon B: pahina 80–81

Bilang kahalili, maaari kang magbigay ng maikling buod na naglalaman ng mga detalye kung naaangkop:

Ang kuwento ng pangako ng Diyos kina Abram at Sarai (kalaunan ay pinalitan ng Diyos ang kanilang mga pangalan ng Abraham at Sarah) ay matatagpuan sa Genesis kabanata 15 hanggang 17. Nakipagtipan ang Diyos kay Abram na nagsasabing siya at si Sarai ay magiging ama at ina ng maraming bansa at ang kanilang mga inapo ay magiging mas marami kaysa sa lahat ng mga bituin sa langit. Pagkatapos ay binago ng Diyos ang kanilang mga pangalan. Ang kasunduan ng Diyos sa kanila ay aabot sa lahat ng kanilang mga inapo. Ang problema ay sina Abraham at Sara ay napakatanda na (mga huling bahagi ng kanilang edad 90) at wala pang anak. Mahirap magtiwala sa pangako ng Diyos.

Sina Abraham at Sarah ay nagkaroon ng isang anak na lalaki, si Isaac, na isinilang sa kanila nang sumunod na taon. Sa pamamagitan ng mga inapo ni Isaac, natupad ang pangako ng Diyos kina Abraham at Sarah. Sa katunayan, kabilang sa mga inapo ni Abraham ang mga kabilang sa Hudaismo, Kristiyanismo, at Islam. Si Hesus ay isang inapo ni Abraham.

Isalaysay ang kwento nina Abraham at Sarah. Talakayin ang mga sumusunod na tanong habang sinusundan mo ang kwento:

Paano ipinakita nina Abram at Sarai ang kanilang pananampalataya sa Diyos?
Madali lang ba ang basta mag-impake ng mga gamit mo at umalis nang hindi mo alam kung saan ka pupunta?
Naranasan mo na bang sumunod sa isang tao nang hindi mo alam kung saan ka pupunta?
Bakit hindi kapani-paniwala na magkakaanak sina Sarah at Abraham sa edad nilang iyon?
Paano ipinakita nina Abraham at Sara ang kanilang pananampalataya sa Diyos?

Tumugon

Kinailangang magtiwala sina Abraham at Sara na matutupad din ang mga pangako ng Diyos. Kailangan nilang ilagak ang buong pananampalataya nila sa Diyos at makinig sa mga utos na ibinigay sa kanila, kahit na tila hindi makatotohanan o napakahirap ng mga bagay-bagay.

Paalala: Ang bahaging ito ng aralin ay maaaring mas mainam gamitin sa isang silid maliban sa inyong karaniwang lugar ng pagpupulong; sa isang lugar kung saan hindi gaanong pamilyar ang mga bata.

Paglalakad sa Pananampalataya

Bumuo ng mga magkapareha. Ang isang magkapareha ay nakapiring at iniikot nang ilang beses. Ang isa pang magkapareha ay lilipat sa kabilang dulo ng silid; dapat nilang bigyan ang kanilang kapareha ng mga tagubilin kung saan maglalakad sa paligid ng silid upang matiyak na ang nakapiring na magkapareha ay hindi makakasalubong ng kahit ano. Habang papalapit ang mga nakapiring na magkapareha sa kabilang bahagi ng silid, sabihin sa kanila na kapag nagbigay ka ng utos, dapat silang umupo. Habang ipinapaliwanag mo ito, mabilis at tahimik na anyayahan ang kabilang magkapareha na maglabas ng upuan at iposisyon ito upang makaupo ang mga nakapiring na magkapareha. Kapag handa na, bigyan ng utos na umupo. Kapag ligtas na nakaupo, tanggalin ang piring.

Para sa mga nakapiring na magkasintahan: Ano ang pakiramdam ng hindi alam kung saan kayo pupunta o kung ano ang mangyayari?
Para sa iba pang mga kasosyo: Nahirapan ba kayong ipaliwanag kung saan pupunta? Palagi ba kayong nakikinig nang mabuti at sinusunod ang inyong mga tagubilin?
Kapag sinabihan ang nakapiring na kapareha na umupo, kailangan nilang manampalataya na mayroong upuan. Ang pananampalataya ay paniniwala sa isang bagay na hindi natin nakikita. Kailan ka magtitiwala o maniniwala sa isang bagay na hindi mo nakikita?

Tulad ng ilan sa inyo na kinailangang makinig sa mga tagubilin upang malaman kung ano ang gagawin at kung saan pupunta, dapat din tayong makinig sa Diyos. Dapat tayong magkaroon ng pananampalataya at tiwala na alam ng Diyos kung ano ang pinakamabuti. Ang pananampalataya ay hindi ang kakayahang makakita kundi ang pagtitiwala sa Isa na nakakakita.

—adapted from betterbibleteachers.com

Ang talata para sa araw na ito ay tumutukoy sa pananampalataya nina Abraham at Sara sa Diyos. Basahin ang Mga Taga-Roma 4:13-19 mula sa Lectionary Story Bible, Year B.

Ano ang pangako ng Diyos sa atin?
Paano natin maipapakita ang pananampalataya sa Diyos?

Ipadala

Itupi ang isang piraso ng construction paper na parang hamburger sa kalahati. Ilagay ang kaliwang kamay ng bata habang ang maliit na daliri ay nasa nakatuping gilid, ang mga daliri ay magkadikit pataas. Iguhit ang paligid ng kanilang kamay gamit ang marker. Gupitin ang kanilang kamay, siguraduhing hindi maputol kung saan nagtatagpo ang kanilang maliit na daliri at ang nakatuping gilid. Dapat itong lumikha ng mga kamay na nagdarasal na nakatiklop tulad ng nasa larawan.

Sa harap ng mga kamay, isulat ang “Ang Aking mga Kamay na Nagdarasal.” Sa loob, ipasulat sa mga nakatatandang bata ang sarili nilang panalangin ng pananampalataya. Para sa mga nakababatang bata, ipaguhit sa kanila ang isang larawan ng panalangin, ipasulat ang mga pahayag ng panalangin para sa kanila, o magpagawa ng mga naka-print na pahayag para idikit sa loob ng kanilang mga kamay na nagdarasal. Halimbawa: Bilang iyong mahalagang anak, mananampalataya ako sa iyo, Diyos.

Pagpalain

Ipaulit-ulit sa mga bata ang mga salitang ito pagkatapos mo: “Magkakaroon ako ng pananampalataya sa iyo, Diyos.” Ipaliwanag na dapat nilang ulitin ang pariralang iyon sa tuwing itinuturo mo sila. Basahin ang sumusunod na panalangin:

Diyos ko, salamat po sa lahat ng magagandang biyaya sa mundong ito. Tunay akong namangha at hindi ko maintindihan ang masalimuot na mga nilikha mo.